Image default
Από το πρωί τα ΜΜΕ θριαμβολογούν για την συμφωνία Ελλάδας, Κύπρου, Ιταλίας, Ισραήλ για τον EastMed, ωστόσο υπάρχει αλήθεια λόγος να χαιρόμαστε; Τι κρύβεται πίσω από τη συμφωνία και πόσο ουσιαστικά ωφέλιμη είναι για την Ελλάδα;

Καταρχάς πρέπει να ξεκινήσουμε από το εξής παράδοξο το οποίο ωστόσο δείχνει ότι η Ελλάδα, απλώς υπακούει στις προσταγές ΗΠΑ και Ισραήλ, και είναι η τελευταία τρύπα της φλογέρας: Η είδηση σε μας παρουσιάστηκε μέσω κυπριακού μέσου ενημέρωσης και κατόπιν πήραν φόρα οι κυβερνητικοί μας εκπρόσωποι.

Δεύτερον, πρέπει να δούμε τι έγραφαν λίγες μόνο μέρες, δεξιά κι αριστερά ΜΜΕ, μόλις λίγες μέρες πριν:

Ριζοσπάστης

Παζάρι για τον «East Med»

Τρίτη 17 Δεκέμβρη 2019
Το παζάρι Τουρκίας – Ισραήλ με αφορμή τη διαδρομή του υποθαλάσσιου αγωγού «East Med», που σχεδιάζεται να μεταφέρει φυσικό αέριο από Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, μέσω Ελλάδας, στη Νότια Ιταλία έρχεται στο προσκήνιο, ως μέρος του ενεργειακού παζλ στη ΝΑ Μεσόγειο.

Πληροφορίες του ισραηλινού τηλεοπτικού δικτύου «Channel 13» ανέφεραν πως πριν από μερικές μέρες αξιωματούχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών συναντήθηκε με Ισραηλινό διπλωματικό επιτετραμμένο στην Άγκυρα ζητώντας του να σκεφτεί έναν πιθανό διάλογο με την Τουρκία προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο να περάσει ο αγωγός αερίου «East Med» από την Τουρκία. Φέρεται επίσης να υποστήριξε ότι ο αγωγός «East Med» δεν μπορεί να φτιαχτεί δίχως την έγκριση της Τουρκίας, επειδή σχεδιάζεται να περάσει ανοιχτά της Αττάλειας, δηλαδή μέσα από την αμφιλεγόμενη ΑΟΖ που συμφώνησε στα τέλη Νοέμβρη ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρ. Τ. Ερντογάν, με τον Λίβυο δοτό πρωθυπουργό, Φ. Σάρατζ…

Ο επιτετραμμένος φέρεται να απάντησε ότι υπάρχουν «πολλά νομικά εμπόδια» προτού να τεθεί το θέμα σε συζήτηση.

Το Ισραήλ θα ξεκινήσει πάντως το Γενάρη τις εξαγωγές φυσικού αερίου, από τα κοιτάσματα «Ταμάρ» και «Λεβιάθαν», στην Αίγυπτο, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Ενέργειας, Γιουβάλ Στέινιτζ.

europeanbusiness.gr

H Χίμαιρα του East Med

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019

Έχει δαπανηθεί πολύ μελάνι, χαρτί και ευρυζωνική χωρητικότητα, όταν, ύστερα από την ανακάλυψη πολύ μεγάλων αποθεμάτων φυσικού αερίου στην Λεκάνη της Λεβαντίνης και την προσδοκία τέτοιων στη θάλασσα πιο δυτικά, οι υπουργοί ενέργειας της Κύπρου, Ελλάδος και Ισραήλ πρότειναν, αρχές του 2014, στους Ευρωκράτες των Βρυξελλών πως θα ήτο καλή ιδέα να έλθει αυτό το αέριο της Ανατολική Μεσογείου στην ηπειρωτική Ευρώπη δια μέσου υποθαλάσσιου αγωγού, αντί να ακολουθήσει χερσαία όδευση μέσω Τουρκίας.

Τον Φεβρουάριο του 2019, δημοσιεύτηκε στο europeanbusiness.gr ένα μακροσκελές άρθρο, αναφέροντας ότι όσα γράφονται είναι Εις μάτην όμως, όπως αναλύεται διεξοδικά στη συνέχεια. Διότι το σχέδιο αυτό, παρά τα περί αντιθέτου συμφραζόμενα, έχει από ελάχιστες ως μηδαμινές πιθανότητες υλοποίησης και επιτυχίας. Και τελικά η ενασχόληση μαζί του, έχει στερήσει πολιτικούς πόρους, χρόνους και επικέντρωση από την πολύ πιο ουσιώδη επένδυση για πιο γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης των γηγενών υδρογονανθράκων. Έξι μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ κατέληξαν σε διακρατική συμφωνία για το σχέδιο αγωγού φυσικού αερίου East Mediterranean Gas Pipeline (εφ’ εξής East Med), κατά τη διάρκεια της 5ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής στην Ισραηλινή πόλη Μπερσέβα, σύνοδο στην οποία συμμετείχε και ο Αμερικανός πρέσβης στο Ισραήλ.

Προσοχή, μιλάμε για… last Christmas, με Τσίπρα!

Αξίζει να διαβάσετε το άρθρο, δίνει πολλές πληροφορίες, τόσο για το υπέρογκο κόστος του, όσο και για τις αντιρρήσεις που είχε ως τώρα η Ιταλία και τελικά φαίνεται να την έκαναν τούμπα, που είναι καθαρά περιβαλλοντικές.

Και όλο αυτό το σχέδιο, για το οποίο πουθενά δεν αναφέρεται ξεκάθαρα ποιο θα είναι το οικονομικό όφελος για την Ελλάδα, γίνεται για να κοπούν οι πωλήσεις αερίου της Ρωσίας προς την ΕΕ και να πουλήσουν τα αμερικανοϊσραηλινά συμφέροντα. Εμείς τι θα κερδίσουμε από αυτό; Μια περιβαλλοντική αναστάτωση σε μια χώρα που ήδη γίνονται έρευνες για δικούς μας υδρογονάνθρακες, μια χώρα που επίσης είναι σεισμικά εξαιρετικά “ζωηρή”.

Χεράκι επίσης θα βάλει η συμφωνία και στην Παλαιστινιακή ΑΟΖ. Και ο Ερντογάν είναι ο μόνος που έχει ταχθεί υπέρ των Παλαιστινίων, εκνευρίζοντας το Ισραήλ.

Πάμε τώρα στο γεωπολιτικό σκέλος;

Ακούστηκε επίσης ότι τώρα στρατηγικά και στρατιωτικά οι σχέσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ ενισχύονται και είναι και η κατάλληλη στιγμή για στρατιωτική αναβάθμιση. Σωστά. Και πάλι αυτοί πωλούν, εμείς αγοράζουμε. Λεφτά, εξάλλου, υπάρχουν.

Αλλά κερδίζουμε, τελικά την “προστασία” των μαφιόζων έναντι του Ερντογάν; Μμμ… μην ορκίζεστε…

The United States in the East Med: A Case Study in Energy Diplomacy

Άρθρο του Nikos Tsafos, Senior Fellow, Energy and National Security Program

  • Τhe East Med experience shows that, no matter what, the U.S. role as the security guarantor is indispensable and that countries continue to look to the United States to provide that basic protection that makes all other inter-state relations possible. This is a major issue for the United States, and it is not unique to the East Med, of course. What the East Med shows, however, is that no amount of cheering and encouragement can fully replace the foundational role that the United States can play as the defender of an open and rules-based order. In its absence, all other benefits might eventually fade in comparison.

Το άρθρο αναλύει όλους τους λόγους που χρειάζεται να υπάρχει η… “Αμερικάνικη μαφία” στο ενεργειακό και στην περιοχή, για να προσφέρει προστασία. Με το αζημίωτο, βεβαίως βεβαίως:  Στο τρίγωνο Ισραήλ-Ιορδανίας-Αιγύπτου, η εμπλοκή των ΗΠΑ ήταν πιο σημαντική. Υπάρχουν επίσης επιχειρήσεις των Η.Π.Α., οι οποίες δίνουν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ περισσότερα εργαλεία για εμπλοκή.

Είναι η ίδια Αμερική που σε επίπεδο ΝΑΤΟ δεν παρεμβαίνει και λέει “βρείτε τα μεταξύ σας”, σε ό,τι αφορά τις τουρκικές προκλήσεις.

Κι αυτοί που κάνουν λόγο για στρατιωτική αναβάθμιση είναι οι ίδιοι που λένε ότι αν γίνει μια στραβή με την Τουρκία, ένα… “ατύχημα”, να το πάρουμε χαμπάρι ότι είμαστε μόνοι.

Και το μεγαλύτερο ερώτημα είναι πάντα, τι θα γίνει στην περίπτωση που δεν θα χρειαστούμε εμείς προστασία, αλλά οι αμερικανοσιωνιστές θα χρειαστούν εμάς για τυχόν επεκτατικά σχέδια και ειδικά όταν τους έρθει η στραβή όρεξη να χτυπήσουν κανένα Ιράν.

Γιατί η συμφωνία – η πανάκριβη στην υλοποίηση της αυτή συμφωνία – στοχεύει τόσο την Ρωσία, όσο και το Ιράν.

Οπότε ξαναρωτάμε; (δεν) πρέπει να χαιρόμαστε για αυτή τη συμφωνία;

Διαβάστε επίσης πολύ καλό αναλυτικό άρθρο του 2017:

East Med: Ποια τα οικονομικά οφέλη του αγωγού για την Κύπρο
Ποιο το οικονομικό ρίσκο και γιατί η Τουρκία και η Αίγυπτος μένουν απέξω

Τα αποθέματα Φ.Α. που ανακαλύφθηκαν στην ΑΟΖ της χώρας μας πέραν από τα τεράστια γεωπολιτικά οφέλη και τις στρατηγικής σημασίας συμμαχίες αποτελούν και ένα οικονομικό εχέγγυο για την Κύπρο αφού μέσω του αγωγού μπορεί να διοχετεύεται Φ.Α. στην Ευρώπη.

Με την τακτική αυτή και με τη σύμπραξη Ελλάδας- Κύπρου- Τουρκίας θα μεταφέρεται το Φ.Α. της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη ξεκινώντας από την Κύπρο και καταλήγοντας στην Ιταλία βάσει της διαδρομής : Κύπρος-Κρήτη-Πελοπόννησος-Δυτική Ελλάδα-Ιταλία.

Τα οικονομικά οφέλη

Ο Διεθνολόγος του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων κος Διακαντώνης μας μίλησε σχετικά με ζητήματα που άπτονται στα τεχνικά και οικονομικά θέματα της δημιουργίας του αγωγού τονίζοντας ότι ότι αρχικά  το κόστος κατασκευής του ανερχόταν στο απαγορευτικό ποσό των 10 δις ευρώ. Κάτι που σε συνδυασμό με την τις μεγάλες τεχνικές δυσκολίες που προέκυπταν από το τεράστιο βάθος του υποθαλάσσιου αγωγού αποτελούσε τροχοπέδη.

Στοιχεία, όμως , από έρευνα της Edison καθώς και από νέες μελέτες άλλων οίκων απέδειξαν ότι ο αγωγός είναι τόσο τεχνικά όσο και οικονομικά βιώσιμος με το κόστος του να ανέρχεται στα 5 – 6 δις. ευρώ . Ταυτόχρονα, καταλυτικό ρόλο για την απόφαση της κατασκευής του αγωγού έπαιξε η προοπτική ανακάλυψης νέων κοιτασμάτων στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου η οποία και αναμένεται να εμπλουτίσει με επιπλέον ποσότητες αερίου τον αγωγό.

Μελέτη Edison

Η εταιρεία Edison με μελέτη της καταδεικνύει ότι ο αγωγός, με κόστος στα 6 δις δολάρια, είναι βιώσιμος εμπορικά ενώ καθίσταται και τεχνικά εφικτός.

Διαδρομή  

Ο αγωγός EastMed θα ακολουθεί συγκεκριμένη διαδρομή η οποία θεωρείται τεχνικά και οικονομικά εφικτή και η οποία θα έχει αφετηρία τα κοιτάσματα της Λεβαντίνης και θα οδεύσει υποθαλάσσια στην Κύπρο όπου θα υπάρχει σταθμός συμπίεσης φυσικού αερίου. Στη συνέχεια ο αγωγός θα κατευθυνθεί στην Κρήτη, όπου επίσης θα υπάρχει σταθμός συμπίεσης, και ακολούθως θα οδεύσει προς την Πελοπόννησο και μέσω ξηράς θα καταλήγει στα σύνορα με την Ιταλία για να ενωθεί με τον αγωγό IGI (Italy, Greece Interconnector).

Προϋποθέσεις

Ο συγκεκριμένος αγωγός καθίσταται ακόμα περισσότερο βιώσιμος σε περίπτωση νέων ανακαλύψεων κοιτασμάτων Φ.Α. Όπως τονίζεται από την έρευνα οι μελλοντικές ανακαλύψεις υδρογονανθράκων θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο το έργο και τις υποδομές του.

Το ενδεχόμενο ανακάλυψης νέων κοιτασμάτων θα αποτελέσει ώθηση και για άλλες εταιρείες προκειμένου να επιδείξουν ενδιαφέρον και να επενδύσουν στην έρευνα για ανεύρεση των κοιτασμάτων με αποτέλεσμα να είναι πέρα για πέρα αναγκαία η εύκολη διοχέτευση του Φ.Α. στην Ευρώπη.  Κάτι που μπορεί να γίνει μέσω του αγωγού East Med για τον οποίο και υπάρχει η πιθανότητα να καταστεί το σημαντικότερο μέσω εμπορίας του Φ.Α.

Η Κύπρος, μέσω του αγωγού αποκτά συμφέρον ως χώρα παραγωγής αφού θα υπάρχει ένας σημαντικός εξαγωγικός προορισμός.

Ακριβή επιλογή

Ο αγωγός αυτός αποτελεί μιαν ακριβή επιλογή αφού όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο ρεπορτάζ μας, σε σχέση με τον αγωγό Κύπρου-Τουρκίας – σύμφωνα με μελέτη της «Competitive Assesment on Supply Options for Eastern Mediterranean Gas».

Το κόστος για τη μεταφορά Φ.Α. μέσω του East Med κυμαίνεται από 2,81 έως 3,5 δολάρια ανά εκατομμύριο Btu, ενώ το κόστος για τη μεταφορά του Φ.Α. με αγωγό μέσω Τουρκίας είναι 0,97 δολ. και το κόστος  για τη διοχέτευσή του σε υγροποιημένη μορφή μέσω Αιγύπτου κυμαίνεται μεταξύ 3,65 και 4,5 δολ.

Για γεωπολιτικούς, όμως, λόγους τόσο η λύση μέσω Τουρκίας όσο και μέσω Αιγύπτου καθίσταται σχεδόν αδύνατη.

Γιατί δεν είναι εύκολες οι οικονομικές λύσεις με Αίγυπτο- Τουρκία

Σύμφωνα με τον Κο. Διακαντώνη η λύση της υγροποίησης στην Αίγυπτο- πέρα από το κόστος εξόρυξης, υγροποίησης και μεταφοράς-  θα εξαρτηθεί απ’ τη βιωσιμότητα του καθεστώτος Sisi και την εν γένει σταθερότητα της πολιτικής ζωής της Αιγύπτου. Παράλληλα, σημαντικό ρόλο έχει και ο διακανονισμός των οφειλών (ύψους $1,7 δισ.) που η Αίγυπτος έχει απέναντι σε ισραηλινές εταιρείες ενέργειας.

Παράλληλα, η μεταφορά αερίου με τον τουρκικό αγωγό προσκρούει:

•    Στην επίλυση του κυπριακού ζητήματος, αφού ο αγωγός Ισραήλ – Τουρκίας θα πρέπει να διασχίσει την κυπριακή ΑΟΖ.

•    Στη στάση της Τουρκίας στο Παλαιστινιακό.

Noble

Σημαντικό ρόλο- σύμφωνα με τον Κο. Διακαντώνη φαίνεται να έχει η εταιρεία Noble η οποία θεωρεί ότι για να είναι οικονομικά συμφέρουσα η εκμετάλλευση του Leviathan, θα πρέπει να υπάρξουν και εξαγωγές του ισραηλινού αερίου.

Για τον λόγο αυτό, το Ισραήλ αναζητεί εξωτερικές αγορές τις οποίες μπορεί να προσεγγίσει μέσω του αγωγού East Med για να μεταφέρει αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές.

Παράλληλα, όπως ανέφερε ο κος Διακαντώνης- υπάρχουν άλλες δύο λύσεις για το Ισραήλ:

Η υγροποίησης του Φ.Α. στους τερματικούς σταθμούς της Αιγύπτου και της μεταφοράς του με πλοία στις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας.

Η κατασκευή αγωγού που θα διοχετεύει το αέριο προς την Τουρκία για την κάλυψη των τουρκικών αναγκών αλλά και τη ζήτηση των ευρωπαϊκών κρατών.

Τι ειπώθηκε πριν ένα χρόνο από τον κ. Λακκοτρύπη

Σύμφωνα με στοιχεία του κου. Διακαντώνη, μια κρίσιμη εξέλιξη που συνέβηκε αφορούσε στην  εξαγορά της βρετανικής BG από τη Shell, καθώς η BG κατέχει το 35% του κοιτάσματος της «Αφροδίτης» αλλά και το σταθμό υγροποίησης αερίου στο Idku της Αιγύπτου.

Γεγονός που σημαίνει ότι  η Shell μπορεί να καθετοποιήσει την παραγωγή, χρησιμοποιώντας μέρος του κυπριακού αερίου για την αγορά της Αιγύπτου ή για εξαγωγές προς άλλες χώρες, εφόσον τα κόστη εξόρυξης, μεταφοράς και επεξεργασίας είναι ανταγωνιστικά.

Τότε, μάλιστα, ο Υπουργό Ενέργειας Κος. Λακκοτρύπης ανέφερε ότι  η μεταφορά του κυπριακού αερίου στην Αίγυπτο είναι η πιο βιώσιμη λύση.

Προβλέψεις και προβληματισμοί 

Ο κος. Διακαντώνης αναφέρθηκε στις προβλέψεις της BP σύμφωνα με τις οποίες η ευρωπαϊκή ζήτηση αερίου θα αυξάνεται μόνο κατά 0,7% ανά έτος για τα επόμενα 20 χρόνια, εξαιτίας της χρήσης φθηνού άνθρακα, της επέκτασης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αλλά και της αύξησης της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Παράλληλα, οι ανάγκες για εισαγωγές αερίου θα φθάσουν στο 80% το 2035, καθώς τα ευρωπαϊκά κοιτάσματα αερίου θα αρχίσουν να εξαντλούνται.

Αυτό για τον Κο. Διακαντώνη σημαίνει, ότι οι αγορές ενέργειας θα είναι μεν ανοικτές σε ευκαιρίες, αλλά οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου θα έχουν μελλοντικά να αντιμετωπίσουν έντονο ανταγωνισμό τόσο από:

•    Ρωσία: θα εξακολουθήσει να είναι ο φθηνότερος προμηθευτής στην Ευρώπη και θα θελήσει να επεκτείνει το δίκτυο αγωγών της

•    ΗΠΑ:  Επιθυμούν να προωθήσουν στις παγκόσμιες αγορές το σχιστολιθικό τους αέριο.

Φθηνή λύση χωρίς καθυστερήσεις 

Οι Ευρωπαίοι- σύμφωνα με τον Κο. Διακαντώνη προτιμούν τη φθηνή και αδιάλειπτη παροχή αερίου σε σχέση με τη διαφοροποίηση των πηγών. Κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα – σύμφωνα με τον ίδιο- ότι το κυπριακό και το ελληνικό αέριο, θα πρέπει να προσφερθούν μελλοντικά σε ανταγωνιστικές τιμές.

Οι καθυστερήσεις, μάλιστα, στις διαδικασίες ανάθεσης και ανάπτυξης των κοιτασμάτων και η αδυναμία επίτευξης συνεργειών θα είναι καταδικαστικές για το ενεργειακό μέλλον της Κύπρου και της Ελλάδας. Θα δημιουργηθεί, έτσι, ο σοβαρός κίνδυνος τα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων να παραμείνουν αναξιοποίητα για δεκαετίες, μέχρι οι τιμές της αγοράς να κάνουν ξανά πρόσφορη την εκμετάλλευσή τους.

Αυτό που θα πρέπει να αποτελέσει άμεση προτεραιότητα, είναι η ικανοποίηση των εγχώριων αναγκών ώστε να μειωθεί το κόστος για τα νοικοκυριά και τη βιομηχανία και να εξοικονομηθούν κρατικοί πόροι.

Ευελιξία και μετριοπάθεια

Ο κος Διακαντώνης, κρατά «μικρό καλάθι» σχετικά με τις ενεργειακές εξελίξεις αφού όπως μας ανέφερε αλλά και όπως έγραψε σε δική του έρευνα: «Τις επόμενες 2-3 δεκαετίες, οι παγκόσμιες αγοράς ενέργειας προβλέπεται να έχουν άφθονη ενέργεια και θα είναι δύσκολο να παρατηρήσουμε υπερβολικές αυξήσεις των τιμών του αερίου.

Συνεπώς, η αισιοδοξία που δημιουργείται από συμπράξεις όπως αυτές που αφορούν τον αγωγό EastMed, πρέπει να συνοδεύεται από την απαραίτητη ευελιξία και μετριοπάθεια που υπαγορεύουν τα δεδομένα της διεθνούς αγοράς ενέργειας».

Shares
⚠ Fair Notice: Τα άρθρα της AllNewz είναι αποτέλεσμα έρευνας, συγγραφής ή μετάφρασης της ιστοσελίδας ​και απαγορεύεται ρητά η πλήρης αναδημοσίευσή τους ή μέρους αυτής, καθώς και η αναπαραγωγή υλικού. Επίσης απαγορεύεται αυστηρώς οποιαδήποτε επισήμανση και χαρακτηρισμός των άρθρων μας από μη αναγνωρισμένες από το Ελληνικό κράτος οργανώσεις οι οποίες δεν συνάδουν με το Σύνταγμα & τους νόμους της χώρας μας, και τις οποίες δεν αναγνωρίζουμε

Στην ίδια κατηγορία

AllNewz σημαίνει όλη η Αλήθεια
Shares